អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ពី​កីឡា​បាល់ទាត់​កម្ពុជា


ពេលខ្លះ វា​ជា​រឿង​ល្អ​ដែល​យើង​អាច​អង្គុយ​នៅ​មួយ​កន្លែង ហើយ​សើរើ​រឿងរ៉ាវ​នានា​ដែល​ជួប​ប្រទះ មក​សិក្សា​អំពី​វា ហើយ​ស្វែងរក​គុណប្រយោជន៍​ចេញ​ពី​រឿង​ទាំងអស់​នោះ។ ការ​ដែល​យើង​ដឹង​ច្រើន​រឿង វា​នាំ​ឲ្យ​យើង​អាច​គិត​បាន​ច្រើន​ផ្លូវ ច្រើន​យ៉ាង ហើយ​អាច​ផ្សែផ្សំ​ព្រឹត្តិការណ៍​នានា​ក្នុង​ជីវិត ឲ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​បទពិសោធន៍​ជីវិត​ថ្មី​មួយ។ ព្រឹត្តិការណ៍​កើត​មាន​ជុំវិញ​ខ្លួន​យើង គឺ​ជា​ទុន​ដ៏​សំខាន់ ពោល​គឺ​វា​ប្រៀប​បាន​ដូច​ជា​ជី​សម្រាប់​បំប៉ន​ជីវិត។ នៅ​ថ្ងៃ​មួយ​នោះ ខ្ញុំ​អង្គុយ​តែ​ម្នាក់​ឯង (ហើយ​ការ​ពិត​ទៅ ខ្ញុំ​ក៏​ចូលចិត្ត​នៅ​តែ​ម្នាក់ៗ​ឯង​ដែរ) ហើយ​លើក​យក​ព្រឹត្តិការណ៍​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ក្នុង​សង្គម​បច្ចុប្បន្ន មក​រក​មើល​គុណប្រយោជន៍​របស់​វា ហើយ​ចំណុច​សំខាន់ៗ​ដែល​ជា​ចលករ​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​កើត​មាន​ឡើង។ កីឡា​បាល់ទាត់ គឺ​ជា​ប្រធានបទ​ដ៏​ធំ​មួយ​ក្នុង​រយៈពេល​បីបួន​ឆ្នាំ​ចុងក្រោយ​នេះ។ បើ​ក្រឡេក​មើល​ទៅ​ដប់​ឆ្នាំ​មុន ទំនង​ជា​គ្មាន​ការ​ជជែក​ដេញដោល​ដូច​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នោះ​ទេ។ ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ស្វែងយល់​អំពី​អ្វី​មួយ លើស​ពី​ត្រឹម​រូបរាង​ពិត​របស់​វា។ ពាក្យ​ថា កីឡា​បាល់​ទាត់ ទំនង​ជា​នឹក​ឃើញ​ត្រឹម​ការណ៍​ដែល​មាន​មនុស្ស​ដប់​ម្ភៃ​នាក់ រត់​ប្រដេញ​ពេញ​តារាង​ដណ្ដើម​យក​ដុំ​មូល​មួយ។ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​គិត​ផ្សេង​ពី​នេះ។ សមិទ្ធផល​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ​សព្វថ្ងៃ​នេះ ប្រាកដ​ណាស់ គឺ​វា​មាន​ចំណុច​មួយ​ចំនួន​ដែល​យើង​ត្រូវ​លើក​យក​មក​សិក្សា ហើយ​ច្រោះ​យក​ចំណុច​សំខាន់ៗ ដែល​ជា​ចំណុច​រួម​អាច​យក​ទៅ​អនុវត្ត​បាន​នៅ​គ្រប់​ទីកន្លែង​ផ្សេងៗ​ទៀត។ នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ធ្វើ។ អ្នក​ប្រហែល​ជា​ឆ្ងល់​ថា ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ខ្ញុំ​និយាយ​តែ​អំពី​កីឡា​បាល់​ទាត់? អ្ហឹម... មិនមែន​ខ្ញុំ​លម្អៀង​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ត្រង់​ថា កីឡា​មួយ​នេះ​មាន​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ច្រើន ហើយ​ក៏​មាន​សមិទ្ធផល​ច្រើន ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សង្កេត​ឃើញ​ពី​ពេល​កន្លង​មក។ ខ្ញុំ​មិនមែន​ជា​អ្នក​ចេះ​លេង​កីឡា​បាល់​ទាត់​ទេ ហើយ​ទាំង​នេះ​គ្រាន់តែ​ជា​ចំណុច​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​លើក​យក​មក​បង្ហាញ​ក្រោម​ពាក្យ បទពិសោធន៍​ជីវិត តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ឯង​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត ពាក្យ​នេះ ទំនង​ជា​អ្នក​ធ្លាប់​បាន​ឮ​ឡើង​ស៊ាំ​ត្រចៀក​ទៅ​ហើយ។ ប្រាកដ​ហើយ ដែល​ប៉ុន្មាន​ពាក្យ​នេះ​ក្លាយ​ជា​ពាក្យ​យ៉ាង​សាមញ្ញ ងាយ​ស្រួល​និយាយ​ជា​ទី​បំផុត។ … Continue reading អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ពី​កីឡា​បាល់ទាត់​កម្ពុជា

មួយ​ជំហាន​បន្ទាប់​បច្ចុប្បន្ន


តើ​អ្នក​បាន​រៀបចំ​ផែនការ​ជីវិត​បាន​យ៉ាងណា​ទៅ​ហើយ? តើ​អ្នក​ធ្លាប់គិត​ថា​នឹង​ចង់​ធ្វើ​អ្វី? តើ​អ្នក​ចង់​រៀន​អ្វី​បន្ថែម​ទៀត​ទេ? តើ​អ្នក​មាន​គម្រោង​អ្វី​ខ្លះ​ក្នុង​ជីវិត? សំណួរ​ទាំង​អស់​នេះ​គឺ​ជា​សំណួរ​ដ៏​សែន​ពិបាក​ឆ្លើយ​ចំពោះ​មនុស្ស​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​គ្នា។ ពេលយើង​នៅ​ក្មេង​នៅ​ឡើយ យើង​ដឹង​តែ​រឿង​ម្យ៉ាង​គត់​គឺ​ភាព​សប្បាយ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត។ ក្រៅ​ពី​នេះ​គឺ​ការ​ទៅ​រៀន​នៅ​សាលា។ ពេល​នោះ​យើង​គ្មាន​គំនិត​អ្វី​ដែល​នឹង​គិត​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ខ្លួន និង​រៀបចំ​ផែនការ​ជីវិត​នោះ​ទេ។ យើង​ហ៊ាន​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​យើង​ចង់ យើង​យំ​ព្រោះ​ប៉ាម៉ាក់​មិន​ទិញ​អ្វី​មួយ​ឲ្យ យើង​មិន​ខ្វល់​ចំពោះ​ក្មេងៗ​ដទៃ​ដែល​ធូរធារ​និង​មាន​របស់របរ​ប្រើ​ច្រើន​ជាង​យើង អ្វី​ដែល​យើង​គិត​នោះ​គឺ «ធ្វើ​ម៉េច​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង​សប្បាយ»។ ប៉ុន្តែ​មក​ដល់​ពេល​ដែល​យើង​ចូល​វ័យ​ជំទង់ គំនិត​របស់​យើង​ក៏​ចាប់ផ្ដើមផ្លាស់​ប្ដូរ។ យើង​ចាប់​ផ្ដើម​ច្រណែន​នឹង​អ្នក​ដទៃ យើង​ចាប់ផ្ដើម​ខ្វល់ខ្វាយ​ច្រើន​អំពី​ការ​សិក្សា យើង​កាន់​តែ​វីវក់​នឹង​ការ​សប្បាយ​រីករាយ យើង​ចាប់ផ្ដើម​យល់​អំពី​ភាព​សប្បាយ​នឹង​របស់​ទំនើប របស់​ល្អ។ល។ ពេល​នោះ​ហើយ​ដែល​យើង​ចាប់​ផ្ដើម​ផ្លាស់ប្ដូរ​ទាំង​ឥរិយាបថ និង​គំនិត។ ប៉ុន្តែ​រឿង​ទាំង​នេះ​ក៏​អាស្រ័យ​ទៅ​នឹង​បរិយាកាស​គ្រួសារ​ដែរ។ រហូត​ដល់​យុវវ័យ យើង​ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​ផ្លាស់​ប្ដូរ​កាន់​តែ​ខ្លាំង។ ហើយ​ពេល​នេះ​យើង​ម្នាក់ៗ​ក៏​ប្រែ​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​ប្រភេទ​មនុស្ស​ទីទៃ​ពី​គ្នា ហើយ​យើង​ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​ព្យាយាម​គិត​អំពី​បញ្ហា​ដែល​ក្រសោប​ជុំវិញ​ខ្លួន​យើង។ ខ្លះ​ខ្វល់ខ្វាយ​ព្រោះ​បញ្ហា​គ្រួសារ ខ្លះ​ខ្វល់ខ្វាយ​អំពី​សម្ភារៈ​ទំនើបៗ ខ្លះ​ខ្វល់ខ្វាយ​អំពី​ការ​សិក្សា ខ្លះ​ចង់​បាន​អាហារូបករណ៍​ក្រៅ​ប្រទេស ខ្លះ​ខ្វល់ខ្វាយ​អំពី​ស្នេហា ខ្លះ​ខ្វល់ខ្វាយ​អំពី​អនាគត។ល។ នៅ​ពេល​នេះ​ហើយ​ដែល​យើង​ចាប់ផ្ដើម​ដឹង​ខ្លួន​ឯង​ជា​មនុស្ស​យ៉ាង​ណា ខ្សោយ​ត្រង់​ណា ពូកែ​ត្រង់ណា ហើយ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​ឯង​សប្បាយ​បាន​ប៉ុណ្ណា។ តែ​ក៏​មិនមែន​ទាំង​អស់​នោះ​ទេ មាន​ខ្លះ​ក៏​នៅ​តែ​សប្បាយ​វីវក់ភ្លេច​ការ​រៀបចំ​ជីវិត​របស់​គេ​ឲ្យ​ ស្រស់​បំព្រង ឲ្យ​ប្រសើរ ហើយ​ខ្ជះខ្ជាយ​គ្រាប់​ពេជ្រ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​ទៅ​ក្នុង​ភក់ ដែល​ពេជ្រ​នោះ​គឺ​ជា​ជីវិត​របស់​គេ។ ប្រសិន​​បើ​អ្នក​ភ្លេច​គិត​អំពី​បញ្ហា​អនាគត ឬ​ជំហាន​បន្ទាប់​នៃ​ជីវិត​របស់​អ្នក​បច្ចុប្បន្ន អ្នក​គួរ​តែ​ចាប់​ផ្ដើម​គិត​ទៅ វា​អាច​នឹង​ហួស​ពេល​ចំពោះ​អ្នក​ខ្លះ តែ​បើ​អ្នក​មាន​សង្ឃឹម​ថា​មិន​ទាន់​ហួស​ពេល​នោះ​ទេ ត្រូវ​ចាប់​ផ្ដើម​វា​ឡើង។ អនាគត​របស់​អ្នក​ជាអ្វី? ពេល​នេះ យើង​កំពុង​ឈរ​នៅ​លើ​កំណាត់ផ្លូវ​ដ៏​វែងអន្លាយ​មួយ ដែល​មើល​ទៅ​មុខ​ដាច់​កន្ទុយ​ភ្នែក … Continue reading មួយ​ជំហាន​បន្ទាប់​បច្ចុប្បន្ន

ក្នុង​សង្គម – ហេតុ​អ្វី​ធ្វើ​ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត?


នៅ​ក្នុង​សតវត្ស​ទី ២១ នេះ នរណាៗ​ក៏​និយាយ​អំពី​ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត​នៅ​ក្នុង​សង្គម។ យុវជន​ខ្មែរ​ជាច្រើន​កំពុង​ចាប់​អារម្មណ៍​នៅ​ក្នុង​ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត​​នានា​ដែល​ត្រូវ​បាន​ផ្សព្វផ្សាយ​នៅ​តាម​បណ្ដាញ​សង្គម។ នេះ​គឺ​ជា​សញ្ញា​ដ៏​ប្រសើរ​មួយ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ​បច្ចុប្បន្ន​ ដែល​ពួកគេ​កើត​មាន​គំនិត​ចូលរួម​ក្នុង​ការងារ​សង្គម និង​ជួយ​ដល់​សង្គម​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​រស់នៅ។ ឱកាស​ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត​ធំៗ តែង​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​តាម​បណ្ដា​ទី​ប្រជុំជន តួយ៉ាង​ដូចជា​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ជាដើម។ ក៏​ប៉ុន្តែ​នៅ​តាម​បណ្ដា​ខេត្ត​ក៏​មាន​ដូចគ្នា​ដែរ ហើយ​សំបូរ​មាន​នៅ​តាម​សហគមន៍​នានា។ នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​ប្លក់​នេះ ខ្ញុំ​សុំ​និយាយ​ត្រឹម​តែ​ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត​ទ្រង់ទ្រាយ​ធំ – ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត​នៅ​តាម​ទី​ប្រជុំជន។ តើ​អ្នក​រំពឹង​អ្វី​ខ្លះ​ពី​ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត​ក្នុង​សង្គម? អ្វី​ដែល​អ្នក​ចូលរួម​ការងារ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​តែង​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​ធំ​បំផុត​នោះ​ គឺ «បទ​ពិសោធន៍» ។ នរណា​ក៏​ចង់​បាន​បទ​ពិសោធន៍ ព្រោះ​គេ​បាន​រំពៃ​គិត​មើល​ទៅ​ពេល​ខាង​មុខ​ថា បើ​ដាក់​ពាក្យ​សម្ភាស​ការងារ ប្រាកដ​ជា​ត្រូវ​មាន​បទពិសោធន៍​ណា​មួយ​នៅ​ក្នុង CV ។ ដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត​គឺ​ជា​ប្រភព​បទពិសោធន៍​ដ៏​ចម្បង​មួយ។ ក្រៅ​អំពី​បទពិសោធន៍ ក៏​នៅ​មាន​រឿងរ៉ាវ​ជាច្រើន​ទៀត​ដែល​គេ​ចង់​ទទួល​បាន​មក​វិញ មាន​ដូចជា​មិត្តភាព (ស្គាល់​មនុស្ស​ថ្មីៗ), វឌ្ឍនភាព​នៃ​សង្គម, ពង្រឹង​សមត្ថភាព​ការងារ ។ល។ ជា​ទស្សនៈ​ផ្ទាល់​ខ្លួន ប្រសិន​បើ​យើង​ដាក់​ចិត្ត​ចូលរួម​ក្នុង​កិច្ចការ​នោះ​ហើយ (ឬ​បើ​យើង​ដាក់​ពាក្យ​ជាប់​ឈ្មោះ) យើង​ប្រាកដ​ជា​ទទួល​បាន​បទពិសោធន៍​ដោយ​ឯកឯង ដូច្នេះ​យើង​គួរ​រក​មើល​ចំណុច​ណា​មួយ​ជា​ប្រយោជន៍​ដ៏​ធំ​សម្រាប់​សង្គម ព្រោះ​យើង​ធ្វើ​ការងារ​សង្គម។ ចំពោះ​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ចង់​ចំណាយ​ពេល​វេលា​និង​កម្លាំង​មួយ​ចំនួន ដើម្បី​ជួយ​ដល់​សង្គម​ឲ្យ​មាន​ភាព​រីកចម្រើន និង​ដើម្បី​រៀបចំ​កម្មវិធី​អ្វី​មួយ​ឲ្យ​មាន​ភាព​ប្រសើរ​ឡើង​សម្រាប់​អ្នក​មក​ចូលរួម។ ចូលរួម​ការងារ​សង្គម​ស្ទើរ​គ្រប់​ពេល​វេលា? គ្រាន់​តែ​ជា​ទស្សនៈ​របស់​ខ្ញុំ និង​ការ​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​បាន​ឃើញ​មក​ខ្លះ យើង​គួរ​ជ្រើស​យក​ពេល​សមស្រប​មួយ​សម្រាប់​ការងារ​សង្គម។ យើង​មាន​ខ្លួន​តែ​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះ​ត្រូវ​ជ្រើស​យក​ពល​មួយ​ដែល​ល្អ ហើយ​ធ្វើ​ការងារ​សង្គម​ណា​ដែល​គិត​ថា​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ជំនាញ​ដែល​ខ្លួន​កំពុង​ធ្វើ​និង​ចង់​ធ្វើ ហើយ​ថែម​ទាំង​គិត​ថា​ពេញ​ចិត្ត​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។ នៅ​ពេល​យើង​មាន​បំណង … Continue reading ក្នុង​សង្គម – ហេតុ​អ្វី​ធ្វើ​ការងារ​ស្ម័គ្រចិត្ត?

បេសកកម្ម «ពួក​គេ​ត្រូវការ​យើង»


បេសកកម្ម ពួកគេ​ត្រូវការ​យើង ឬ They Need Us ត្រូវ​បាន​រៀបចំ​ឡើង​ដោយ​ការ​ចូលរួម​នៃ​ក្រុម​មេឌា និង​ក្រុម​ការងារ​ទំព័រ​នានា​នៅ​ក្នុង Facebook រួម​មាន៖ PeyPey Dy, Troll Khmer, Lion Media, Holy Spring និង ខ្មែរ GAG ។ បេសកកម្ម​នេះ​គឺ ដើម្បី​ផ្ដល់​ភាព​កក់ក្ដៅ​ដល់​អ្នក​ខ្វះខាត​ដែល​គ្មាន​ជម្រក​ច្បាស់​លាស់ នៅ​តាមមាត់​ទន្លេ។ ពួកគេ​បាន​ចូល​ជា​ថវិកា​ម្នាក់​បន្តិចៗ និង​ខោអាវ​មួយ​ចំនួន​ផ្ដល់​ទៅ​ឲ្យ​អ្នក​ទាំង​នោះ។ នេះ​គឺជា​សកម្មភាព​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​កោត​សរសើរ​មួយ ដែល​បង្ហាញ​អំពី​ការចូលរួម​នៅ​ក្នុង​សង្គម​របស់​យុវជន​ខ្មែរ មិន​ថា​ច្រើន​ឬ​តិច។ ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​សកម្មភាព​បែប​នេះ ហើយ​ក៏​រំពឹង​ថា​នឹង​ឃើញ​មាន​សកម្មភាព​បែប​នេះ​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ទៀត​នៅ​ក្នុង​សង្គម​មួយ​នេះ។ សូម​មើល​វីដេអូ​ខាង​ក្រោម​នេះ។ [youtube https://www.youtube.com/watch?v=oI7yJqGPCPk ]

កំណើន​ហាង​តែតជ់


ខ្ញុំ​មិន​មែន​ជា​អ្នក​និយម​ភេសជ្ជៈ​តែគជ់​ទេ ប៉ុន្តែ​ម្ដង​ម្កាល ចូល​ចិត្ត​វា​ដែរ។ បើ​តាម​ខ្ញុំ​ចាំ ចាប់​តាំង​ពី​ដើម​ឆ្នាំ ២០១២ មក មាន​កំណើន​ហាង​កាហ្វេ​យ៉ាង​ច្រើន​លេច​ចេញ​ព្រោងព្រាត​ពេញ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ជា​ពិសេសនៅ​តាម​តំបន់​ពាណិជ្ជកម្ម​មួយ​ចំនួន និង​ក្បែរៗ​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​នានា។ ស្រប​ពេល​នោះ​ដែរ ហាង​ភេសជ្ជៈ​តែគជ់ [និងកាហ្វេ] ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​ដុះ​ឡើង​ម្ដង​មួយៗ ហើយ​រីករាល​ដាល​ទៅ​ជា​ច្រើន​កន្លែង មិន​ថា​តូច ឬ​ធំ​ឡើយ។ បើ​និយាយ​ពី​នៅ​ក្បែរ​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​វិញ​នោះ ស្ទើរ​តែ​និយាយ​ថា មិន​អាច​គ្មាន​ហាង​តែគជ់ [និង​កាហ្វេ] បាន​ឡើយ។ បើ​យើង​និយាយ​អំពី​ហាង​កាហ្វេ [និង​នំប៉័ង] រួម​មាន៖ Brown, TOUS les JOURS, Gloria Jean's, Costa និង​ផ្សេងៗ​ទៀត។ ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​បាន​ចូល​ភ្លក់​អស់​ទេ។ 😀 ហើយ​បើ​យើង​និយាយ​អំពី​ហាង​តែគជ់ [និង​កាហ្វេ] រួម​មាន៖ Gong Cha, Chatime, Babo, KOI (ទើប​បើក) និង​ហាង​តូចៗ​ជា​ច្រើន​ថែម​ទៀត។ ហើយ​យុវជន​ជា​ច្រើន​ចូល​ចិត្ត​ទៅ​ហាង​តែគជ់​ទាំង​នោះ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ទៅ​ហាង​កាហ្វេ [និង​នំប៉័ង] ច្រើន​ជាង។ ហាង​តែគជ់​ទាំង​នោះ បាន​បង្កើត​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ជា​ច្រើន​តាម​វិធី និង​ការ​ចំណាយ​រៀងៗ​ខ្លួន​ដើម្បី​ទាក់ទាញ​អតិថិជន។ ឃើញ​ថា ការ​ផ្សាយ​របស់​គេ​មាន​លក្ខណៈ​គួរ​ឲ្យ​ទាក់ទាញ​មែន ជា​ពិសេស … Continue reading កំណើន​ហាង​តែតជ់

វិថី​ជីវិត​ខ្ញុំ


ពី​មួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ អាយុ​ចេះ​តែ​កើន​ជា​លំដាប់។ ទើប​តែ​កើត​ពី​ថ្ងៃ​មុន​សោះ ឥឡូវ​រៀន​ឆ្នាំ​ទី​១​បាត់​ទៅ​ហើយ។ ជីវិត​ខ្ញុំ​សប្បាយ​រីករាយ​នៅ​ពេល​សប្បាយ ហើយ​កើត​ទុក្ខ​នៅ​ពេល​កើត​ទុក្ខ (និយាយ​ដូច​អត់​និយាយ)។ ភាព​ខ្ជិល​ច្រអូស (ពេល​ខ្លះ) គឺ​ជា​មិត្ត​នឹង​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​តែង​គិត​ថា​ថ្ងៃ​មួយ​នឹង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម​ដូច​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន ប៉ុន្តែ​វា​មិន​អាច​ទៅ​រួច តែ​បើ​ខ្ញុំ​ប្រឹង​ប្រែង នោះ​ប្រាកដ​ជា​បាន (អ្នក​ណា​ក៏​និយាយ​អ៊ីចឹង)។ មាន​រឿង​ជា​ច្រើន​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​រៀបរាប់ តែ​មិន​ដឹង​ថា​ត្រូវ​ចាប់​ផ្ដើម​ពី​ត្រង់​ណា​ទៅ​ទេ​នេះ! អ្ហឹម... គិត​ថា​ត្រង់​នេះ​ទៅ​មុន​ចុះ។ ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ឆ្ងល់​ថា ហេតុ​អី​ពេល​ខ្លះ​ខ្ញុំ​មើល​មក​ជីវិត​ខ្លួន​ឯង ហាក់​ដូច​ជា​ខុស​ប្លែក​ពី​អ្នក​ដទៃ​អ៊ីចឹង? ត្រូវ​ហើយ កម្រ​នឹង​មាន​មនុស្ស​ណា​ដូច​គ្នា​ណាស់។ ខ្ញុំ​ចាត់​ទុក​ខ្លួន​ឯង​ជា​មនុស្ស​ខ្ជិល​ម្នាក់ ហើយ​វា​ជា​ការ​ពិត។ បើ​និយាយ​រឿង​រៀន​វិញ ពូកែ​រៀន ក៏​មិន​មែន រៀន​ពូកែ ក៏​មិន​អាច។ តែ​ខ្ញុំ​ដឹង​ត្រង់​ចំណុច​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​គឺ ពេល​ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​ចូល​ចិត្ត​អ្វី ខ្ញុំ​តែង​ចំណាយ​ពេល​ដាច់​យប់ ដើម្បី​រៀន និង​ដោះស្រាយ​វា។ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ប្រឹង​រៀន​មេរៀន​សាលា​អ៊ីចឹង​ដែរ​នោះ មិន​ដឹង​ជា​ពូកែ​ដល់​ណា​ទេ តែ​បាន​ត្រឹម​តែ​ស្រមៃ​ប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំ​តែង​មាន​ក្ដី​ស្រមៃ ហើយ​ក្ដី​ស្រមៃ​ខ្លះ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​សម្រេច​ដោយ​បែប​ណា​ទេ។ ខ្ញុំ​ស្រមៃ​ថា​ចង់​ក្លាយ​ជា​អ្នក​សរសេរ​កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ​មួយ​ដែល​មាន​សមត្ថភាព​គ្រប់គ្រាន់ អាច​ផលិត​កម្មវិធី​ផ្សេងៗ​បាន។ ខ្ញុំ​ស្រមៃ​ចង់​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្រុមហ៊ុន GOOGLE (គួរ​ឲ្យ​ចង់​សើច​ណាស់ 😆 )។ មាន​ក្ដី​ស្រមៃ​ខ្លះ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច ហើយ​ខ្ញុំ​ជឿ​លើ​ខ្លួន​ឯង​ថា ព្យាយាម​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ឯង​ចង់​បាន ឬ​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​អ្វី​ដែល​យើង​ចង់​បាន មិន​យូរ​មិន​ឆាប់ វា​នឹង​លេច​ចេញ​រូបរាង​ឡើង។ … Continue reading វិថី​ជីវិត​ខ្ញុំ