អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​ពី​កីឡា​បាល់ទាត់​កម្ពុជា


ពេលខ្លះ វា​ជា​រឿង​ល្អ​ដែល​យើង​អាច​អង្គុយ​នៅ​មួយ​កន្លែង ហើយ​សើរើ​រឿងរ៉ាវ​នានា​ដែល​ជួប​ប្រទះ មក​សិក្សា​អំពី​វា ហើយ​ស្វែងរក​គុណប្រយោជន៍​ចេញ​ពី​រឿង​ទាំងអស់​នោះ។ ការ​ដែល​យើង​ដឹង​ច្រើន​រឿង វា​នាំ​ឲ្យ​យើង​អាច​គិត​បាន​ច្រើន​ផ្លូវ ច្រើន​យ៉ាង ហើយ​អាច​ផ្សែផ្សំ​ព្រឹត្តិការណ៍​នានា​ក្នុង​ជីវិត ឲ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​បទពិសោធន៍​ជីវិត​ថ្មី​មួយ។ ព្រឹត្តិការណ៍​កើត​មាន​ជុំវិញ​ខ្លួន​យើង គឺ​ជា​ទុន​ដ៏​សំខាន់ ពោល​គឺ​វា​ប្រៀប​បាន​ដូច​ជា​ជី​សម្រាប់​បំប៉ន​ជីវិត។

នៅ​ថ្ងៃ​មួយ​នោះ ខ្ញុំ​អង្គុយ​តែ​ម្នាក់​ឯង (ហើយ​ការ​ពិត​ទៅ ខ្ញុំ​ក៏​ចូលចិត្ត​នៅ​តែ​ម្នាក់ៗ​ឯង​ដែរ) ហើយ​លើក​យក​ព្រឹត្តិការណ៍​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ក្នុង​សង្គម​បច្ចុប្បន្ន មក​រក​មើល​គុណប្រយោជន៍​របស់​វា ហើយ​ចំណុច​សំខាន់ៗ​ដែល​ជា​ចលករ​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​កើត​មាន​ឡើង។

កីឡា​បាល់ទាត់ គឺ​ជា​ប្រធានបទ​ដ៏​ធំ​មួយ​ក្នុង​រយៈពេល​បីបួន​ឆ្នាំ​ចុងក្រោយ​នេះ។ បើ​ក្រឡេក​មើល​ទៅ​ដប់​ឆ្នាំ​មុន ទំនង​ជា​គ្មាន​ការ​ជជែក​ដេញដោល​ដូច​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នោះ​ទេ។ ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ស្វែងយល់​អំពី​អ្វី​មួយ លើស​ពី​ត្រឹម​រូបរាង​ពិត​របស់​វា។ ពាក្យ​ថា កីឡា​បាល់​ទាត់ ទំនង​ជា​នឹក​ឃើញ​ត្រឹម​ការណ៍​ដែល​មាន​មនុស្ស​ដប់​ម្ភៃ​នាក់ រត់​ប្រដេញ​ពេញ​តារាង​ដណ្ដើម​យក​ដុំ​មូល​មួយ។ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​គិត​ផ្សេង​ពី​នេះ។ សមិទ្ធផល​ដែល​យើង​បាន​ឃើញ​សព្វថ្ងៃ​នេះ ប្រាកដ​ណាស់ គឺ​វា​មាន​ចំណុច​មួយ​ចំនួន​ដែល​យើង​ត្រូវ​លើក​យក​មក​សិក្សា ហើយ​ច្រោះ​យក​ចំណុច​សំខាន់ៗ ដែល​ជា​ចំណុច​រួម​អាច​យក​ទៅ​អនុវត្ត​បាន​នៅ​គ្រប់​ទីកន្លែង​ផ្សេងៗ​ទៀត។ នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ធ្វើ។

អ្នក​ប្រហែល​ជា​ឆ្ងល់​ថា ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ខ្ញុំ​និយាយ​តែ​អំពី​កីឡា​បាល់​ទាត់? អ្ហឹម… មិនមែន​ខ្ញុំ​លម្អៀង​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ត្រង់​ថា កីឡា​មួយ​នេះ​មាន​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ច្រើន ហើយ​ក៏​មាន​សមិទ្ធផល​ច្រើន ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សង្កេត​ឃើញ​ពី​ពេល​កន្លង​មក។ ខ្ញុំ​មិនមែន​ជា​អ្នក​ចេះ​លេង​កីឡា​បាល់​ទាត់​ទេ ហើយ​ទាំង​នេះ​គ្រាន់តែ​ជា​ចំណុច​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​លើក​យក​មក​បង្ហាញ​ក្រោម​ពាក្យ បទពិសោធន៍​ជីវិត តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ឯង​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត

ពាក្យ​នេះ ទំនង​ជា​អ្នក​ធ្លាប់​បាន​ឮ​ឡើង​ស៊ាំ​ត្រចៀក​ទៅ​ហើយ។ ប្រាកដ​ហើយ ដែល​ប៉ុន្មាន​ពាក្យ​នេះ​ក្លាយ​ជា​ពាក្យ​យ៉ាង​សាមញ្ញ ងាយ​ស្រួល​និយាយ​ជា​ទី​បំផុត។ «តើ​អាត្មា​អញ​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត​អ្វី?» … បើ​ប្រើ​សំណួរ​បែប​នេះ​វិញ វា​លែង​ជា​រឿង​សាមញ្ញ​ទៀត​ហើយ។

ថ្វី​បើ​ខ្ញុំ​គ្មាន​ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​អ្នក​នៅ​ក្នុង​កីឡា​បាល់ទាត់ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​អាច​ដឹង​បាន​ថា បើ​ពួកគាត់​មិន​ធ្វើ​កិច្ចការ​ទាំង​នោះ​តាម​ការ​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត​ទេ ប្រហែល​ជា​គ្មាន ចាន់ វឌ្ឍនាការ និង​កីឡាករ​ផ្សេងៗ​ទៀត ឲ្យ​អ្នក​អាច​សរសើរ​មិន​ដាច់​ពី​មាត់ នោះ​ទេ។ ហើយ​បើ​ពួកគាត់​មិន​ធ្វើ​តាម​ការ​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត ក៏​ប្រហែល​ជា​យើង​មិន​អាច​សប្បាយ​ដូច​ពី​ថ្ងៃ​មុន ដែល​យក​ឈ្នះ​ក្រុម Buriram ប្រទេស​ថៃ បាន​ដែរ។

វា​មិនមែន​ជា​រឿង​ងាយ​ស្រួល​ទេ ក្នុង​ការ​ស្វែងរក​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ឯង​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត។ ពេល​នេះ​ថា​ស្រលាញ់​រឿង​នេះ តែ​ពេល​ក្រោយ​អាច​នឹង​ប្រែប្រែួល។ ចួនកាល​ទៀត​នោះ រឿង​ដែល​ខ្លួន​ឯង​ស្រលាញ់ បែរ​ជា​ត្រូវ​ជួប​យ៉ាង​ចៃដន្យ​ទៅ​វិញ។ ពេល​ខ្លះ បែរ​ជា​អ្វី​ដែល​យើង​គិត​ថា​ធ្វើ​វា​ទាំង​គ្មាន​ចេតនា ក៏​ក្លាយ​ទៅ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ឯង​ស្រលាញ់។

មុន​ពេល​អាន​បន្ត សាកល្បង​សួរ​ខ្លួន​ឯង​ទៅ​ថា តើ​អ្នក​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត​អ្វី? (បើ​មាន​សង្សារ មិនមែន​ឲ្យ​ថា​ស្រលាញ់​សង្សារ​នោះ​ទេ។ 😛 )

នៅតែ​បន្ត​ធ្វើ ទោះបី​គ្មាន​នរណា​ចាប់​អារម្មណ៍

បើ​តាម​ខ្ញុំ​ចាំ កាល​ពី​អាយុ​ប្រហែល​៦-៧ឆ្នាំ (ប្រមាណ​១៤-១៥​ឆ្នាំ​មុន) ខ្ញុំ​ទៅ​ដើរ​លេង​នៅ​ពហុកីឡដ្ឋាន​ជាមួយ​គ្រួសារ ហើយ​ពេល​ខ្ញុំ​ក្រឡេក​មើល​ទៅ​តារាង​បាល់ អ្នក​ទាត់​លេង​តែ​គេ​ទៅ ចំណែក​អ្នក​អង្គុយ​មើល​វិញ មាន​មិន​ដល់​១០០​នាក់​ផង។ ប៉ុន្តែ​ម្ដង​បន្តិចៗ អ្វីៗ​ត្រូវ​ផ្លាស់ប្ដូរ។ បច្ចុប្បន្ន​នេះ មាន​អ្នក​ទៅ​មើល​ស្ទើរ​តែ​ហៀរ​ស្តាត​ទៅ​ហើយ។ ព្រោះ​អ្វី?

បើ​ផ្សារ​ភ្ជាប់​ទៅ​ចំណុច​ខាង​លើ គឺ​វា​ព្រោះ​តែ​ការ​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត។ ការ​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត​នេះ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​មាន​ក្ដី​សង្ឃឹម មាន​ក្ដី​ស្រមៃ មាន​ការ​ជឿជាក់​លើ​ខ្លួន​ឯង មាន​សុទិដ្ឋិនិយម អាច​បន្ត​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ខ្លួនឯង​ស្រលាញ់​ពេញ​ចិត្ត ទោះបី​គ្មាន​នរណា​ចាប់​អារម្មណ៍​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ។ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សង្កេត​ឃើញ​ពី​ការ​តស៊ូ​របស់​កីឡា​បាល់ទាត់​កម្ពុជា គឺ​វា​ប្រៀប​បាន​ទៅ​នឹង​ការ​ដែល​យើង​ត្រូវ​ចេះ​តស៊ូ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត៖

  1. លើក​ទឹក​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង៖ អ្វីៗ​ទាំងអស់ អាច​សម្រេច​ទៅ​បាន ដោយសារ​ការ​ចេះ​និយាយ​ជាមួយ​ខ្លួន​ឯង។ ការ​ដែល​យើង​អាច​ទាក់ទង​នឹង​ខ្លួន​ឯង​បាន មិនមែន​មាន​ន័យ​ថា​យើង​ឆ្កួត​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​វា​គឺ​ជា​កម្លាំង​ពិសេស​មួយ​ដែល​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ពុះ​បំបែក​ភ្នំ​នៃ​ឧបសគ្គ​ទាំងឡាយ​បាន។
  2. លើក​ទឹកចិត្ត​អ្នក​ដទៃ៖ ក្រោយ​ពី​អាច​ទាក់ទង​នឹង​ខ្លួន​ឯង​បាន​ហើយ មនុស្ស​ចាំបាច់​ត្រូវ​ចេះ​លើក​ទឹកចិត្ត​អ្នក​ដទៃ ព្រោះ​ថា​មិនមែន​គ្រប់គ្នា​សុទ្ធ​តែ​អាច​សម្រេច​ក្នុង​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ខ្លួន​ឯង​បាន​គ្រប់​ពេល​នោះ​ទេ។ អ៊ីចឹង​ហើយ ត្រូវតែ​មាន​ការ​អាស្រ័យ​គ្នា​និង​គ្នា លើក​ទឹកចិត្ត​គ្នា​ម្នាក់​ម្ដង។
  3. មាន​ក្ដី​សង្ឃឹម​៖ អ្នក​អាច​ថា ការ​មាន​ក្ដី​សង្ឃឹម វា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត ប្រសិនបើ​អ្វី​ដែល​យើង​គិត​នោះ មិនអាច​ក្លាយ​ជា​ការ​ពិត​បាន។ វា​អាច​អ៊ីចឹង​ដែរ ប៉ុន្តែ​ដោយ​សារ​អ៊ីចឹង​ហើយ ទើប​យើង​ចាំបាច់​ត្រូវ​រៀន​ចេះ​លើក​ទឹកចិត្ត​ខ្លួន​ឯង។ ការ​មាន​ក្ដី​សង្ឃឹម វា​ក៏​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​អាច​បើក​ចិត្ត​បាន​ទូលាយ បើក​ភ្នែក​បាន​ធំ អាច​មើល​ឃើញ​លទ្ធភាព​ជាច្រើន។
  4. ជឿជាក់​លើ​ខ្លួន​ឯង៖ មួយ​ម៉ាត់​យ៉ាង​ខ្លី​ថា «បើ​អ្នក​មិន​ជឿ​លើ​ខ្លួន​ឯង​ទៅ​ហើយ សូម្បី​តែ​ព្រះ​ក៏​មិន​អាច​មក​ជួយ​អ្នក​បាន​ដែរ។»

ខ្ញុំ​ជឿ​ថា កត្តា​បីបួន​ខាង​លើ​នេះ​ហើយ ដែល​វា​ជម្រុញ​ឲ្យ​ទាំង​កីឡាករ គ្រូ​បង្វឹក សហព័ន្ធ បន្ត​សកម្មភាព​របស់​ខ្លួន លើក​ទឹកចិត្ត​គ្នា ផ្ដល់​ក្ដី​សង្ឃឹម​ឲ្យ​គ្នា ដើម្បី​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​សមិទ្ធផល​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៅ​ពេល​សព្វថ្ងៃ​នេះ។ ទោះបីជា​គ្មាន​អ្នក​ណា​ចាប់​អារម្មណ៍​អ្វី​ដែល​យើង​ធ្វើ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ ប៉ុន្តែ​បន្តិច​ម្ដងៗ គេ​នឹង​ដឹង​ឮ​អំពី​យើង​មិន​ខាន។

មនុស្ស​ចូលចិត្ត​ឃើញ​តែ​សមិទ្ធផល

ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ឮ​ពាក្យ​សម្ដី ទាំង​ដោយ​ផ្ទាល់​ខ្លួន និង​តាមរយៈ​អ្នក​ដទៃ។ មាន​អ្នក​ខ្លះ​មិន​ធ្លាប់​មើល​បាល់ មិន​ចូលចិត្ត​មើល​បាល់​ទេ ប៉ុន្តែ​ដោយ​ឮ​គេ​ថា​បាល់​ទាត់​កម្ពុជា​ល្អ​ជាង​មុន ក៏​ទៅ​អង្គុយ​មើល។ តែ​ពេល​ខ្លួន​ឯង​ទៅ​មើល គឺ​ទៅ​មើល​ចំ​ពេល​កម្ពុជា​ចាញ់ ហើយ​បែរ​ជា​អង្គុយ​និយាយ​រអ៊ូ ជេរ រិះគន់​អាក្រក់ៗ​។ ខ្ញុំ​មិន​បាច់​រៀបរាប់​ច្រើន ក៏​អ្នក​អាច​ទាយ​បាន​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ដែរ។ ព្រោះ​អ្វី?

ពីព្រោះ​ថា មនុស្ស​ចូលចិត្ត​ឃើញ​តែ​សមិទ្ធផល។ មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​តែងតែ​គិត​ថា អ្វី​មិន​ល្អ​គឺ​មិន​ល្អ។ គេ​មិន​ប្រើ​គំនិត​ថា ថ្ងៃ​នេះ​មិន​ល្អ នោះ​ថ្ងៃ​ក្រោយ​អាច​អភិវឌ្ឍ​បន្ថែម​បាន។ បើ​គិត​ថា អ្វី​មិន​ល្អគឺ​មិន​ល្អ វា​គឺ​ជា​ការ​ដាក់​រនាំង​ដល់​ខួរក្បាល​ខ្លួន​ឯង។ យើង​ត្រូវ​គិត​អ្វី​ឲ្យ​វែងឆ្ងាយ ហើយ​យល់​ថា​អ្វីៗ​សុទ្ធ​តែ​មាន​ហេតុ​ផល។ មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ក្នុង​សង្គម​យើង​បច្ចុប្បន្ន ចូលចិត្ត​មើល​អ្វី​ត្រឹមតែ​សំបក​ក្រៅ ហើយ​មិន​ចូលចិត្ត​ផ្ដល់​ការ​សរសើរ ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត និង​ការ​គោរព នោះ​ទេ។ វា​ជា​រឿង​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​សោកស្ដាយ។

មិនមែន​ការ​ដែល​មនុស្ស​ចូលចិត្ត​ឃើញ​តែ​សមិទ្ធផល គឺ​ជា​រឿង​អាក្រក់​នោះ​ទេ។ ពីព្រោះ​ថា បើ​គ្មាន​សមិទ្ធផល ក៏​គ្មាន​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ពី​មនុស្ស​ជុំវិញ​ខ្លួន​ដែរ។ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​សង្កត់​ធ្ងន់​នៅ​ពេល​នេះ​គឺ​ត្រង់​ថា អ្នក​ឃើញ​សមិទ្ធផល​ទាំងនោះ បែរជា​ចូលចិត្ត​រិះគន់​យ៉ាង​ចាស់ដៃ ដោយ​មិន​គិត​អំពី​ការ​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​របស់​អ្នក​ធ្វើ។ ហើយ​ចំណុច​មួយ​ទៀត​គឺ​នៅ​ត្រង់​ថា អ្នក​បង្កើត​សមិទ្ធផល​នោះ បែរ​ប្រែ​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​អួត​ក្អេងក្អាង។ ជា​ប្រការ​ដែល​គួរ​ចៀស។

សមិទ្ធផល​ដែល​បាន​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ វា​មិន​មែន​បាន​មក​តែ​ពី​ការ​ខំប្រឹងប្រែង​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ទេ ហើយ​ការ​ទទួល​ស្គាល់​សមិទ្ធផល​នោះ ក៏​មិនមែន​មាន​ន័យ​ថា​អស់​សមិទ្ធផល​ល្អ​ជាង​នេះ​ដែរ។

បញ្ចប់

ប្រហែល​ជា​ខ្ញុំ​និយាយ​ចាក​ខ្លះ​ចូល​ខ្លះ។ ប៉ុន្តែ​ទាំង​នេះ​វា​គឺ​ជា​ការ​គួបផ្សំ​រវាង​បទពិសោធន៍​នៅ​ក្នុង​ជីវិត និង មេរៀន​ដែល​ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​ពី​កីឡា​បាល់ទាត់​កម្ពុជា។ ការ​គួបផ្សំ​បែប​នេះ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​អាច​ជម្រុញ​ខ្លួន​ឯង​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​ក្ដី​ស្រមៃ​របស់​ខ្លួន មិន​បោះបង់​ក្ដី​ស្រមៃ ហើយ​និង​អាច​ជួយ​អ្នក​ដទៃ​ឲ្យ​អាច​រក​ឃើញ​ថាមពល​ពិត​នៅ​ក្នុង​ខ្លួន​របស់​ពួកគេ ដូចដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​ស្វែងរក​ដែរ។ វា​ជាការ​ចាំបាច់​ដែល​យើង​រស់នៅ​ក្នុង​សង្គម​មួយ ត្រូវ​ដឹង​ច្រើន​រឿង ពីនេះ​បន្តិច ពី​នោះ​បន្តិច ឲ្យ​បាន​គ្រប់​ផ្នែក។ ដូច​ការ​សង់​ផ្ទះ​អ៊ីចឹង មិនមែន​មាន​តែ​ស៊ីម៉ង់ដ៍​មួយ​មុខ អាច​សង់ផ្ទះ​ល្អ​មួយ​បាន​ឯណា? វា​ត្រូវ​មាន​ឥដ្ឋ ដែក ថ្នាំ​លាប។ល។ ពីព្រោះ​បែប​នេះ​ទើប​យើង​អាច​យក​ឈ្នះ​លើ​ឧបសគ្គ​នានា​ក្នុង​ជីវិត​បាន ហើយ​ថែម​ទាំង​អាច​ជួយ​អ្នក​ដទៃ​បាន​ដែរ។

ខ្ញុំ​សុំ​ផ្ដល់​ការ​សរសើរ​ដល់​ក្រុម​កីឡា​នានា​នៅ​កម្ពុជា ចំពោះ​ការ​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​របស់​ពួកគាត់ ដែល​បាន​នាំ​មោទនភាព​ដល់​ប្រទេស​ជាតិ។ អ្វីៗ​ត្រូវ​ទៅ​ដោយ​សន្សឹមៗ ម្ដង​បន្តិចៗ ហើយ​ពេល​នេះ​កីឡា​កម្ពុជា​បាន​ឈាន​ដល់​សម័យកាល​ថ្មី​មួយ​ទៀត​ហើយ។ 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s