បេសកកម្ម «ពួក​គេ​ត្រូវការ​យើង»


បេសកកម្ម ពួកគេ​ត្រូវការ​យើង ឬ They Need Us ត្រូវ​បាន​រៀបចំ​ឡើង​ដោយ​ការ​ចូលរួម​នៃ​ក្រុម​មេឌា និង​ក្រុម​ការងារ​ទំព័រ​នានា​នៅ​ក្នុង Facebook រួម​មាន៖ PeyPey Dy, Troll Khmer, Lion Media, Holy Spring និង ខ្មែរ GAG ។

បេសកកម្ម​នេះ​គឺ ដើម្បី​ផ្ដល់​ភាព​កក់ក្ដៅ​ដល់​អ្នក​ខ្វះខាត​ដែល​គ្មាន​ជម្រក​ច្បាស់​លាស់ នៅ​តាមមាត់​ទន្លេ។ ពួកគេ​បាន​ចូល​ជា​ថវិកា​ម្នាក់​បន្តិចៗ និង​ខោអាវ​មួយ​ចំនួន​ផ្ដល់​ទៅ​ឲ្យ​អ្នក​ទាំង​នោះ។ នេះ​គឺជា​សកម្មភាព​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​កោត​សរសើរ​មួយ ដែល​បង្ហាញ​អំពី​ការចូលរួម​នៅ​ក្នុង​សង្គម​របស់​យុវជន​ខ្មែរ មិន​ថា​ច្រើន​ឬ​តិច។ ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​សកម្មភាព​បែប​នេះ ហើយ​ក៏​រំពឹង​ថា​នឹង​ឃើញ​មាន​សកម្មភាព​បែប​នេះ​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ទៀត​នៅ​ក្នុង​សង្គម​មួយ​នេះ។ សូម​មើល​វីដេអូ​ខាង​ក្រោម​នេះ។

កំណើន​ហាង​តែតជ់


ខ្ញុំ​មិន​មែន​ជា​អ្នក​និយម​ភេសជ្ជៈ​តែគជ់​ទេ ប៉ុន្តែ​ម្ដង​ម្កាល ចូល​ចិត្ត​វា​ដែរ។ បើ​តាម​ខ្ញុំ​ចាំ ចាប់​តាំង​ពី​ដើម​ឆ្នាំ ២០១២ មក មាន​កំណើន​ហាង​កាហ្វេ​យ៉ាង​ច្រើន​លេច​ចេញ​ព្រោងព្រាត​ពេញ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ជា​ពិសេសនៅ​តាម​តំបន់​ពាណិជ្ជកម្ម​មួយ​ចំនួន និង​ក្បែរៗ​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​នានា។ ស្រប​ពេល​នោះ​ដែរ ហាង​ភេសជ្ជៈ​តែគជ់ [និងកាហ្វេ] ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​ដុះ​ឡើង​ម្ដង​មួយៗ ហើយ​រីករាល​ដាល​ទៅ​ជា​ច្រើន​កន្លែង មិន​ថា​តូច ឬ​ធំ​ឡើយ។ បើ​និយាយ​ពី​នៅ​ក្បែរ​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​វិញ​នោះ ស្ទើរ​តែ​និយាយ​ថា មិន​អាច​គ្មាន​ហាង​តែគជ់ [និង​កាហ្វេ] បាន​ឡើយ។

បើ​យើង​និយាយ​អំពី​ហាង​កាហ្វេ [និង​នំប៉័ង] រួម​មាន៖ Brown, TOUS les JOURS, Gloria Jean’s, Costa និង​ផ្សេងៗ​ទៀត។ ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​បាន​ចូល​ភ្លក់​អស់​ទេ។ :D

ហើយ​បើ​យើង​និយាយ​អំពី​ហាង​តែគជ់ [និង​កាហ្វេ] រួម​មាន៖ Gong Cha, Chatime, Babo, KOI (ទើប​បើក) និង​ហាង​តូចៗ​ជា​ច្រើន​ថែម​ទៀត។ ហើយ​យុវជន​ជា​ច្រើន​ចូល​ចិត្ត​ទៅ​ហាង​តែគជ់​ទាំង​នោះ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ទៅ​ហាង​កាហ្វេ [និង​នំប៉័ង] ច្រើន​ជាង។

ហាង​តែគជ់​ទាំង​នោះ បាន​បង្កើត​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ជា​ច្រើន​តាម​វិធី និង​ការ​ចំណាយ​រៀងៗ​ខ្លួន​ដើម្បី​ទាក់ទាញ​អតិថិជន។ ឃើញ​ថា ការ​ផ្សាយ​របស់​គេ​មាន​លក្ខណៈ​គួរ​ឲ្យ​ទាក់ទាញ​មែន ជា​ពិសេស Chatime ។ គិត​ទៅ​ម្យ៉ាង​ដែរ…

កាល​ពី​ឆ្នាំ​ទៅ នៅ​ប្រទេស​សឹង្ហបុរី គេ​បាន​រក​ឃើញ​ថា​គ្រាប់​គជ់​មាន​សារជាតិ​គីមី ដែល​អាច​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព។ ហើយ​ក៏​មាន​ព័ត៌មាន​ផ្សេងៗ​ចេញ​ផ្សាយ​ដែរ​ទាក់ទង​នឹង​គ្រាប់​គជ់​ទាំង​អស់​ហ្នឹង។ ខ្ញុំ​សុំ​ឥត​មាន​យោបល់។

តើ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​គិត​យ៉ាង​ម៉េច​ដែរ​ចំពោះ​ភេសជ្ជៈ​តែគជ់​នេះ?

me-sihanouk

វិថី​ជីវិត​ខ្ញុំ


ពី​មួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ អាយុ​ចេះ​តែ​កើន​ជា​លំដាប់។ ទើប​តែ​កើត​ពី​ថ្ងៃ​មុន​សោះ ឥឡូវ​រៀន​ឆ្នាំ​ទី​១​បាត់​ទៅ​ហើយ។ ជីវិត​ខ្ញុំ​សប្បាយ​រីករាយ​នៅ​ពេល​សប្បាយ ហើយ​កើត​ទុក្ខ​នៅ​ពេល​កើត​ទុក្ខ (និយាយ​ដូច​អត់​និយាយ)។ ភាព​ខ្ជិល​ច្រអូស (ពេល​ខ្លះ) គឺ​ជា​មិត្ត​នឹង​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​តែង​គិត​ថា​ថ្ងៃ​មួយ​នឹង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម​ដូច​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន ប៉ុន្តែ​វា​មិន​អាច​ទៅ​រួច តែ​បើ​ខ្ញុំ​ប្រឹង​ប្រែង នោះ​ប្រាកដ​ជា​បាន (អ្នក​ណា​ក៏​និយាយ​អ៊ីចឹង)។

មាន​រឿង​ជា​ច្រើន​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​រៀបរាប់ តែ​មិន​ដឹង​ថា​ត្រូវ​ចាប់​ផ្ដើម​ពី​ត្រង់​ណា​ទៅ​ទេ​នេះ! អ្ហឹម… គិត​ថា​ត្រង់​នេះ​ទៅ​មុន​ចុះ។ ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ឆ្ងល់​ថា ហេតុ​អី​ពេល​ខ្លះ​ខ្ញុំ​មើល​មក​ជីវិត​ខ្លួន​ឯង ហាក់​ដូច​ជា​ខុស​ប្លែក​ពី​អ្នក​ដទៃ​អ៊ីចឹង? ត្រូវ​ហើយ កម្រ​នឹង​មាន​មនុស្ស​ណា​ដូច​គ្នា​ណាស់។ ខ្ញុំ​ចាត់​ទុក​ខ្លួន​ឯង​ជា​មនុស្ស​ខ្ជិល​ម្នាក់ ហើយ​វា​ជា​ការ​ពិត។ បើ​និយាយ​រឿង​រៀន​វិញ ពូកែ​រៀន ក៏​មិន​មែន រៀន​ពូកែ ក៏​មិន​អាច។ តែ​ខ្ញុំ​ដឹង​ត្រង់​ចំណុច​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​គឺ ពេល​ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​ចូល​ចិត្ត​អ្វី ខ្ញុំ​តែង​ចំណាយ​ពេល​ដាច់​យប់ ដើម្បី​រៀន និង​ដោះស្រាយ​វា។ ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​ប្រឹង​រៀន​មេរៀន​សាលា​អ៊ីចឹង​ដែរ​នោះ មិន​ដឹង​ជា​ពូកែ​ដល់​ណា​ទេ តែ​បាន​ត្រឹម​តែ​ស្រមៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ខ្ញុំ​តែង​មាន​ក្ដី​ស្រមៃ ហើយ​ក្ដី​ស្រមៃ​ខ្លះ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​សម្រេច​ដោយ​បែប​ណា​ទេ។ ខ្ញុំ​ស្រមៃ​ថា​ចង់​ក្លាយ​ជា​អ្នក​សរសេរ​កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ​មួយ​ដែល​មាន​សមត្ថភាព​គ្រប់គ្រាន់ អាច​ផលិត​កម្មវិធី​ផ្សេងៗ​បាន។ ខ្ញុំ​ស្រមៃ​ចង់​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្រុមហ៊ុន GOOGLE (គួរ​ឲ្យ​ចង់​សើច​ណាស់ :lol: )។ មាន​ក្ដី​ស្រមៃ​ខ្លះ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច ហើយ​ខ្ញុំ​ជឿ​លើ​ខ្លួន​ឯង​ថា ព្យាយាម​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​ឯង​ចង់​បាន ឬ​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​អ្វី​ដែល​យើង​ចង់​បាន មិន​យូរ​មិន​ឆាប់ វា​នឹង​លេច​ចេញ​រូបរាង​ឡើង។ ខ្ញុំ​បាន​អាន​ដប់​ម្ភៃ​ទំព័រ​ក្នុង​សៀវភៅ The Secret អំពី​ច្បាប់​នៃ​ការ​ទាក់ទាញ (Law of attraction) ។ គេ​ថា នៅ​ពេល​យើង​ព្យាយាម​គិត​អ្វី​ដែល​យើង​ចង់​បាន មិន​យូរ​ទេ​យើង​នឹង​សម្រេច​វា បើ​យើង​នៅ​តែ​រក្សា​គំនិត​វិជ្ជមាន​នោះ។ ប៉ុន្តែ​ច្បាប់​នេះ វា​មិន​គិត​លើ​ពាក្យ ចង់មិន​ចង់ ទេ។ បើ​យើង​គិត​ថា ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ដេក​យប់​ជ្រៅ​ទេ យើង​នឹង​នៅ​តែ​ដេក​យប់​ជ្រៅ​រហូត តែ​បើ​យើង​ថា ខ្ញុំ​ចង់​ដេក​ឆាប់​ពី​ព្រលប់ ពេល​នោះ​យើង​នឹង​មាន​កម្លាំង​ចិត្ត​អាច​ដេក​ពី​ព្រលប់​បាន។ ខ្ញុំ​មិន​បាន​អាន​ច្រើន​ទេ អ៊ីចឹង​មិន​ដឹង​ថា​ម៉េច​ទៀត​ឡើយ។

នៅ​ពេល​ខ្លះ ខ្ញុំ​រអ៊ូ​ដាក់​ខ្លួន​ឯង​ថា ម៉េច​ក៏​មិន​ទៅ​រៀន​អង់គ្លេស​វិញ? ខ្ញុំ​ខាន​រៀន​អង់គ្លេស​បី​ឆ្នាំ​ជាង​ហើយ។ ពេល​ចង់​ទៅ​រៀន តែ​ដូច​ម៉េច​មិន​ដឹង។ នេះ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​តែ​ប៉ុណ្ណឹង មិន​ដឹង​ថា​ត្រូវ​កែ​យ៉ាង​ម៉េច​ឲ្យ​បាន​ល្អ។ ឃើញ​គេ​ពូកែ​អង់គ្លេស ចេះ​តែ​មាន​អារម្មណ៍​ចង់​ចេះ​ដែរ។ ខ្ញុំ​តែង​ប្រាប់​ខ្លួន​ឯង​ថា ថ្ងៃ​ណាមួយ​នឹង​ទៅ​រៀន​វិញ។ ថ្ងៃ​ណា​ទៅ​ហ្ន៎? :-/

នៅ​ពេល​ខ្លះ ខ្ញុំ​ឃើញ​គេ​មាន​របស់​ល្អៗ​ជាង​ខ្លួន ចេះ​តែ​ចង់​មាន​ដូច​គេ​ដែរ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​តែង​ប្រាប់​ខ្លួន​ឯង​ថា អាហ្នឹង​ជា​របស់​ក្រៅ​ខ្លួន​ទេ ហើយ​បើ​ចង់​បាន គួរ​ព្យាយាម​រក​លុយ​ទិញ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ទៅ។ ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត មនុស្ស​យើង​កើត​មក ប្រាកដ​ជា​ស្ថិត​ក្នុង​លក្ខខណ្ឌ​ខុស​គ្នា ដូច្នេះ​ត្រូវ​សប្បាយ​រីករាយ​នឹង​អ្វី​ដែល​យើង​មាន ទើប​ប្រសើរ​ជាង​មើល​គេ ច្រណែន​គេ។ :-)

ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ចូល​រួម​ការងារ​សង្គម​មួយ​ចំនួន ហើយ​ខ្ញុំ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត មិន​ថា​ជា​កម្មវិធី​នៅ​ក្រៅ ឬ​ក៏​សកម្មភាព​ផ្សេងៗ​នៅ​លើ​អ៊ីនធឺណិត។ ការ​រួម​ចំណែក​ចែក​រំលែក​ឯកសារ​នានា មិន​ថា​តិច​ក្ដី ច្រើន​ក្ដី ក៏​រាប់​ថា​ជា​ការងារ​សង្គម។ ខ្ញុំ​ចេះ​ធ្វើ​ពុម្ព​អក្សរ​ខ្មែរ អ៊ីចឹង​ពេល​ខ្លះ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ហើយ ចែក​រំលែក​ឲ្យ​គេ​ប្រើ​សេរី។ ពាក្យ “សេរី” ជា​ពាក្យ​ដែល​ខ្ញុំ​ពេញ​ចិត្ត​ក្នុង​ចំណោម​ពាក្យ​ផ្សេងៗ​ទៀត។

ខ្ញុំ​បាន​កំណត់​គោល​ដៅ វិថី ផ្លូវ ដំណើរ​ជីវិត​ខ្ញុំ​បាន​មួយ​ចំនួន​ហើយ ហើយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​វា​បាន ទោះ​បី​រឿង​ខ្លះ​ហាក់​ដូច​ជា​មិន​គួរ​ឲ្យ​ជឿ​ថា​នឹង​អាច​កើត​ឡើង​ក្ដី។ កាល​នៅ​រៀន​វិទ្យាល័យ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ចង់​ចូល​រៀន​មហាវិទ្យាល័យ​ផ្នែក​វិទ្យាសាស្ត្រ​កុំព្យូទ័រ ហើយ​ពេល​នេះ​ខ្ញុំ​សម្រេច​បាន​ហើយ។ កាល​នៅ​រៀន​វិទ្យាល័យ ខ្ញុំ​ក៏​គិត​ដែរ​ថា​ចង់​មាន​ការងារ​ធ្វើ​នៅ​ឆ្នាំ​ទី១ ហើយ​ឥឡូវ​ខ្ញុំ​មាន​ការងារ​ធ្វើ​មែន។ ប៉ុន្តែ​ពេល​នេះ ខ្ញុំ​បាន​គិត​ហើយ​ថា នៅ​ពេល​ចប់​ឆ្នាំ​ទី១ និង​ចប់​គម្រោង​ការងារ ខ្ញុំ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​ស្វែងរក​អាហារូបករណ៍​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស។ មិន​ដឹង​ថា​មនុស្ស​ខ្ជិល​ដូច​ខ្ញុំ​អ៊ីចឹង អាច​រក​អាហារូបករណ៍​បាន ឬ​អត់​ទេ។ :-)

បើ​និយាយ​អំពី​រឿង​ស្នេហា​វិញ ជា​រឿង​ដែល​គេ​តែង​និយាយ តែ​ខ្ញុំ​គ្មាន​ទេ។ មិន​ដឹង​ថា​ជឿ​ខ្ញុំ ឬ​អត់? នៅ​ពេល​នេះ មាន​ខ្លួន​មួយ​ដូច​ស្រួល​ដែរ មិន​សូវ​ខ្វល់​ច្រើន ខំ​តែ​រៀន និង​ធ្វើ​ការ​ទៅ​បាន​ហើយ។ ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត​តែ​រឿង​សប្បាយ​រីករាយ តែ​ក៏​មាន​ពេល​ខ្លះ ខ្ញុំ​ត្រូវ​បណ្ដែត​ខ្លួន​ទៅ​នឹង​អារម្មណ៍​ទុក្ខ​សោក​ខ្លះ​ដែរ ព្រោះ​ជីវិត​យើង​មិន​គួរ​ណា​សប្បាយ​រហូត​ទេ។ ត្រូវ​ទេ?

នៅ​ត្រង់​នេះ ខ្ញុំ​មិន​មែន​និយាយ​អួត​ទេ។ មាន​អ្នក​ស្គាល់​ខ្ញុំ​មួយ​ចំនួន គាត់​បាន​សរសើរ​ខ្ញុំ​ពូកែ ឆ្លាត … ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​មិន​គិត​ខ្លួន​ឯង​ថា​ជា​មនុស្ស​ពូកែ និង​ឆ្លាត​ទេ។ ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ចេះ​ដឹង​នេះ​បន្តិច នោះ​បន្តិច​ប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ត្រូវ​បាន​សម្ភាស​ដោយ​សារព័ត៌មាន​មួយ​ចំនួន (វិទ្យុ​អូស្ត្រាលី, កម្មវិធី​វិទ្យុ​សិទ្ធិមនុស្ស, កម្មវិធិ​វិទ្យុ​ខុមហ្វ្រែល, កាស្សែត…) ហើយ​ទាំង​នេះ​មិន​មែន​ដោយ​សារ​ខ្ញុំ​ពូកែ និង​ឆ្លាត​ទេ វា​គ្រាន់​តែ​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​មាន​សកម្មភាព​ក្នុង​ការងារ​មួយ​ចំនួន​ប៉ុណ្ណោះ។ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​រកឃើញ​ចំណុច​ពិសេស​របស់​ខ្លួន​ឯង ឬ​លក្ខណៈ​ត្រង់​ណាមួយ​ដែល​គិត​ថា​គេ​ត្រូវ​សរសើរ​ទេ។ ខ្ញុំ​ជឿ​ថា មនុស្ស​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​ឆ្លាត និង​ពូកែ តែ​ទៅ​លើ​ជំនាញ​ខុសៗ​គ្នា ដូច្នេះ​នរណា​ក៏​ជា​មនុស្ស​ឆ្លាត និង​ពូកែ​ដែរ។

អ្ហឹម… ហាក់​ដូច​ជា​វែង​ពេក​ហើយ​អំពី​រឿង​ជីវិត​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ជីវិត​ខ្ញុំ គ្រាន់​តែ​ជា​ជីវិត​យ៉ាង​សាមញ្ញ​មួយ ដែល​ខ្ញុំ​សប្បាយ​រីករាយ​ជាមួយ​វា។ មិន​ខ្ពស់​ពេក មិន​ទាប​ពេក សម​ល្មម។ ជីវិត​របស់​យើង អាច​ប្រែប្រួល​បាន​អាស្រ័យ​លើ​សកម្មភាព​របស់​យើង។ នៅ​ក្នុង​ច្បាប់​នៃ​ការ​ទាក់ទាញ គេ​ថា បើ​យើង​ចង់​ឲ្យ​ខ្លួន​យើង​ផ្លាស់​ប្ដូរ ជីវិត​យើង​ផ្លាស់​ប្ដូរ គឺ​ត្រូវ​តែ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ការ​គិត​ជាមុន​សិន។ គិត​ល្អ នឹង​ឃើញ​រឿង​ល្អ គិត​អាក្រក់ នឹង​ឃើញ​តែ​រឿង​អាក្រក់។ ប៉ុន្តែ​មាន​រឿង​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​សប្បាយ​ចិត្ត ត្រង់​ថា​ខ្ញុំ​បាន​ប្រើ​បណ្ដាញ​សង្គម (Facebook, ប្លក់, …) ទាំង​នោះ ដើម្បី​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ជីវិត​ខ្ញុំ។ ខ្ញុំ​បាន​ស្គាល់​មនុស្ស​យ៉ាង​ច្រើន ហើយ​យើង​បាន​បង្កើត​មិត្តភាព​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធិ ហើយ​ថែម​ទាំង​បាន​រៀបចំ​ការងារ​សង្គម​ខ្លះ​ជាមួយ​គ្នា​ទៀត​ផង។ ក្រៅ​ពី​នេះ ខ្ញុំ​ថែម​ទាំង​សប្បាយ​ចិត្ត​នៅ​ពេល​បាន​ស្គាល់​មិត្តភក្ដិ​នៅ​សាលា​ជា​ច្រើន ដែល​ពួក​គេ​សុទ្ធ​តែ​មាន​បទពិសោធ និង​គួរ​ឲ្យ​ចង់​រាប់​អាន។ និយាយ​ដល់​ត្រឹម​នេះ ខ្ញុំ​ដូច​ជា​មាន​អារម្មណ៍​ថា ជីវិត​ខ្ញុំ​មាន​ន័យ​ខ្លះ​ហើយ។

មើល​ទៅ ហាក់​ដូច​ជា​អស់​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​សរសេរ​រៀប​រាប់​ហើយ ឬ​ក៏​មិន​ដឹង​ថា​ត្រូវ​សរសេរ​អ្វី​ទៀត។ អរគុណ​ដែល​បាន​អាន​កំណត់​ហេតុ​ដ៏​វែង និង​គ្មាន​គោល​បំណង​ច្បាស់​លាស់​របស់​ខ្ញុំ។ :-)

បាតុកម្ម​និង​ឥទ្ធិពល​បណ្ដាញ​សង្គម


បាតុកម្ម… គ្រាន់​តែ​ឮ​ពាក្យ​នេះ មាន​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​បាន​លើក​ឡើង​ថា បាតុកម្ម​ហ្នឹង​ហើយ​ជា​មុខ​របរ​បន្ថែម​របស់​បក្ស​ជំទាស់។ តែ​មាន​ខ្លះ​វិញ​ថា បាតុកម្ម​ហ្នឹង​ហើយ​ជា​មូលហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​អសន្តិសុខ​សង្គម។ ហើយ​ក៏​មាន​ខ្លះ​ទៀត​គាត់​បញ្ចេញ​យោបល់​ថា បាតុកម្ម​ហ្នឹង​គឺ​មក​ពី​គេ​មិន​សុខ​ចិត្ត។

បើ​តាម​ខ្ញុំ​ចាំ ចាប់​តាំង​ពី​ដើម​ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៣ មក បាតុកម្ម​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ដូច​ជា​បាតុកម្ម​របស់​បក្ស​ជំទាស់ បាតុកម្ម​របស់​កម្មករ​ទាមទារ​ប្រាក់​ខែ​គោល​ខ្ពស់​ដល់ ១៦០ដុល្លារ និង​បាតុកម្ម​របស់​សមាគម​ផ្សេងៗ​ទៀត។ វា​ជា​ការ​ពិត​ដែល​ថា​ប្រទេស​កាន់​របប​ប្រជាធិបតេយ្យ រាស្ត្រ​មាន​សិទ្ធិ​ធ្វើ​បាតុកម្ម​តវ៉ា​លើ​បញ្ហា​ដែល​ខ្លួន​មិន​សុខ​ចិត្ត ប៉ុន្តែ​វា​ជា​រឿង​គួរ​ឲ្យ​សោកស្ដាយ​ទៅ​វិញ​នៅ​ពេល​ដែល​បាតុកម្ម​អហិង្សា​ទាំង​នោះ​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ហិង្សា (កុប្បកម្ម)។

ចាប់​តាំង​ពី​បាតុកម្ម​បាន​កើត​ឡើង ព័ត៌មាន​ត្រូវ​បាន​ចែក​រំលែក​យ៉ាង​រហ័ស​ពី​មនុស្ស​ម្នាក់​ទៅ​មនុស្ស​ម្នាក់​ទៀត ជា​ពិសេស​នៅ​ក្នុង​បណ្ដាញ​សង្គម Facebook និង Twitter ។ តួ​យ៉ាង​នៅ​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​ម្សិល​មិញ និង​ថ្ងៃ​នេះ​គឺ​ជា​រឿង​ដែល​កំពុង​ឆេះ​ក្ដៅ​គគុក​នៅ​ក្នុង​បណ្ដាញ​សង្គម ហើយ​មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​បាន​បញ្ចេញ​ប្រតិកម្ម​លើ​ការ​បង្ក្រាប​របស់​កង​កម្លាំង​មាន​សមត្ថកិច្ច​នៅ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង។

បណ្ដាញ​សង្គម​ទាំង​ពីរ​នេះ​បាន​ប្រែ​ខ្លួន​ជា​ឧបករណ៍​យ៉ាង​សំខាន់​សម្រាប់​ផ្សាយ​ដំណឹង​បាន​យ៉ាង​រហ័ស មិន​ថា​មនុស្ស​សាមញ្ញ ឬ​អ្នក​នយោបាយ ឬ​ជន​ល្បីល្បាញ​សុទ្ធ​តែ​ប្រើ​វា​ដើម្បី​ផ្សព្វផ្សាយ ហើយ​ដំណឹង​មួយ​ចំនួន​នោះ​ពុំ​មាន​ផ្សាយ​នៅ​ក្នុង​ទូរទស្សន៍​នោះ​ឡើយ។

Photo by: John Vink

Photo by: John Vink

នៅ​ថ្ងែ​នេះ​ជា​ថ្ងៃ​គួរ​ឲ្យ​សោកសៅ​នៅ​ពេល​ដែល​ការ​បង្ក្រាប​ក្រុម​បាតុករ​ឈាន​ដល់​មាន​អ្នក​ស្លាប់ និង​របួស​ច្រើន​នាក់។ អ្វី​ដែល​យើង​ចង់​ឃើញ​គឺ​បាតុកម្ម​អហិង្សា ដែល​គ្មាន​អ្នក​ស្លាប់ គ្មាន​អ្នក​របួស ហើយ​ទទួល​បាន​ការ​ដោះស្រាយ​ដ៏​សមរម្យ​មួយ​ពី​ស្ថាប័ន​មាន​សមត្ថកិច្ច​លើ​អ្វី​ដែល​រាស្ត្រ​ចង់​បាន។

ខ្ញុំ​គិត​ថា​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​បាន​ដឹង ឃើញ និង​ឮ​អំពី​ព័ត៌មាន​ទាំង​នេះ​ហើយ ហើយ​ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ​នឹង​ស្រាកស្រាន្ត​ជា​បន្តបន្ទាប់ ហើយ​រដ្ឋាភិបាល​អាច​ស្វែង​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​មួយ​ដើម្បី​ស្រាយ​ចំណង​បញ្ហា​នេះ។ ដោយ​ឡែក នៅ​រឿង​មួយ​ទៀត​ដែល​មក​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ​ហើយ ខ្ញុំ​ហាក់​មិន​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​បន្ថែម​សោះអំពី​ការ​បាត់បង់​ព្រះ​សារីរិកធាតុ។ តើ​ការ​ស្វែង​រក​ដល់​ណា​ហើយ? តើ​ព្រះសារីរិកធាតុ​ត្រូវ​បាន​គេ​លួច​ទៅ​លក់​នៅឯណា? ឬ​ក៏​ត្រូវ​គេ​យក​ទៅ​ទុក​នៅ​ឯណា?

រដ្ឋាភិបាល អ្នក​គឺ​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​ប្រជារាស្ត្រ
សូម​អ្នក​ស្រលាញ់​រាស្ត្រ​ឲ្យ​ដូច​ជា​បុត្រ​របស់​អ្នក
សូម​កុំ​ធ្វើ​បាប​រាស្ត្រ​អី។ …

ឆ្នាំ​ចាស់​ផុត​ទៅ ​បន្សល់​ទុក​នូវ…


2014

មួយ​ឆ្នាំៗ​កន្លង​ផុត​ទៅ​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស… ហើយ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំៗ យើង​ប្រាកដ​ជា​បាន​ធ្វើ​អ្វី​មួយ ឬ​ច្រើន​ជាក់ជា​មិន​ខាន។ ចំណែក​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​អ្វី​នោះ​ទេ។ អាច​ថា​មិន​ច្បាស់ ក៏​ថា​បាន។

ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ចាំ​បាន​ថា ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច​រឿង​បី​សំខាន់ៗ​បំផុត​នោះ​គឺ៖

  1. ខ្ញុំ​បាន​បញ្ចប់​ថ្នាក់​វិទ្យាល័យ ជាមួយ​នឹង​លទ្ធផល​ល្អ​ប្រសើរ។
  2. ខ្ញុំ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ជីវិត​មហាវិទ្យាល័យ​ក្នុង​មុខ​ជំនាញ​ដែល​ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត។
  3. ខ្ញុំ​ទទួល​បាន​ការងារ​ធ្វើ។

ហើយ… ក្រៅ​អំពី​រឿង​ផ្ទាល់​ខ្លួន​នោះ គឺ​ព្រឹត្តិការណ៍​សង្គម​វិញ​ម្ដង។ ឆ្នាំ ២០១៣ ជិត​កន្លង​ផុត​ទៅ​ហើយ ប៉ុន្តែ​បញ្ហា​ដែល​កើត​មាន​ឡើង​គឺ​ស្ទើរ​តែ​មិន​ចេះ​ចប់​មិន​ចេះ​ហើយ។ បាតុកម្ម​ស្ទើរ​រាល់​ថ្ងៃ ដូច​ជា​បាតុកម្ម​ទម្លាក់​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាតុកម្ម​ទាមទារ​ការ​បោះឆ្នោត​ឡើង​វិញ បាតុកម្ម​ទាមទារ​ប្រាក់​ខែ​គោល​សម្រាប់​កម្មករ ហើយ​បញ្ហា​ដែល​នៅ​ក្ដៅ​នោះ គឺ​បញ្ហា​ដីធ្លី (ព្រៃឈើ ដី​សម្បទាន ផ្ទះ​សំបែង)។ ខ្ញុំ​រំពឹង​ថា ឆ្នាំ​ថ្មី​ខាង​មុខ​នេះ មេ​ដឹកនាំ​នយោបាយ​អាច​ស្វែងរក​មធ្យោបាយ​ដើម្បី​បន្ថយ​កម្ដៅ​បញ្ហា​ទាំង​នេះ។

អ្វីៗ​តែង​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ ទោះ​តិច​ក្ដី ច្រើន​ក្ដី។ ខ្ញុំ​សូម​ជូន​ពរ​ឲ្យ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា ទទួល​បាន​ភាព​សប្បាយ​រីករាយ​សម្រាប់​បុគ្គល​ខ្លួន​ផ្ទាល់ និង​ក្រុម​គ្រួសារ។ :)

សួស្ដី​ឆ្នាំ​ថ្មី!

ពុម្ព​អក្សរ រមនា (Romnea)


ជម្រាបសួរ! នា​ពេល​ឥឡូវ ខ្ញុំ​មិន​សូវ​មាន​ពេល​មក​សរសេរ​ប្លក់​សោះ។ ប៉ុន្តែ​ថ្ងៃ​នេះ​ខ្ញុំ​ឆ្លៀត​មក​សរសេរ​ប្លក់​មួយ​ពី​ពុម្ព​អក្សរ​ថ្មី​របស់​ខ្ញុំ ដែល​ដាក់​ឲ្យ​ប្រើ​ជា​សាធារណៈ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ។ អក្សរ​នេះ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​រួច​ប្រហែល​ជាង​១ខែ​ហើយ តែ​កំណត់​ពេល​ថា​នឹង​ដាក់​ឲ្យ​ប្រើ​នៅ​ចុង​ខែ​វិច្ឆិកា​នេះ។

អក្សរ​នេះ​ត្រូវ​បាន​រចនា​ឡើង​ជា​លក្ខណៈ​អក្សរ​ក្រាស់ ប្រើ​សម្រាប់​ចំណង​ជើង ជា​ពិសេស​ចំពោះ​អក្សរ​ធំៗ​នៅ​លើ​ក្រប​សៀវភៅ និង​លើ​ផ្ទាំង​បដា​ជាដើម។ ខ្ញុំ​បាន​រៀប​វា​ជា​ពីរ​បែប​គឺ​ត្រង់ និង​ទ្រេត។ អក្សរ​នេះ​អាច​ប្រើ​បាន​សម្រាប់​កម្មវិធី Adobe ដូច​ពុម្ព​អក្សរ​ដទៃ​ទៀត​ដែរ។

romneaថ្វី​បើ​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ធ្វើ​ពុម្ព​អក្សរ​ជាង​ដប់​មក​ហើយ​ក្ដី ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ជឿ​ថា​កំហុស​នៅ​តែ​មាន។ ដូច្នេះ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា មាន​មតិ​រិះគន់​អ្វី​ទាក់​ទង​នឹង​ពុម្ព​អក្សរ​ទាំង​ឡាយ សូម​បញ្ចេញ​មតិ​នៅ​ខាង​ក្រោម​នេះ។

សូម​ចូល​ទាញ​យក​ពុម្ព​អក្សរ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ទំព័រ http://wp.me/POa8O-sL ។ សូម​រីករាយ​ជាមួយ​នឹង​ពុម្ព​អក្សរ​ថ្មី​នេះ! :)